Skojarzenia
Nierzadko spotykam się z okolicznościami, w których kiedy dowiaduję się jak na imię swemu dziecku dali jego rodzice zbiera mi się na śmiech. A to najbardziej łagodna reakcja. Czasami bywa również, iż chce mi się płakać, jestem zrezygnowany, zawstydzony, po prostu nie mogę tego przyswoić. O smaku się ponoć nie dyskutuje, to co może nie przypadać do gustu mnie, inni mają prawo uważać za ideał – i na odwrót. Rzecz jednak w tym, że jestem zdania, że niektóre imiona tak dobitnie zakorzenione są w naszych głowach, tak jednoznacznie się nam z czymś lub kimś kojarzą, że sporym ryzykiem jest chrzczenie tak swych dzieci, które na dodatek posiadają nasze nazwisko. Spotkałem się np. z człowiekiem o imieniu Adolf, i wcale nie był Niemcem. W swym życiu dostąpiłem okazji ścisnąć dłoń Albinowi, który kompletnie nie posiadał bladej skóry a nawet Alfonsowi, który notabene zarabiał na życie zasiadając w redakcji w gazecie – i nie była to przykrywka. W życiu politycznym naszego kraju głośno działają także panowie o dźwięcznie brzmiących imionach Maria – jest przecież Pan Rokita a także prezydent Komorowski – czy wam też coś tu nie śmierdzi? Jeśli rozchodzi się o płeć piękną, moja przyjaciółka nazywa się Genowefa i nawet nie zadawajcie pytania czy ma na nazwisko Pigwa. istnieje również Sonia, która kojarzy mi się z małym, bezbronnym gryzoniem, którego trzyma się w klatce, no i Żaklina, której imię z trudem przechodzi mi przez aparat dźwiękowy. Myślę, iż im dłużej i bardziej rodzice dumają nad imionami dla swych dzieci, tym bardziej opłakane są tego rezultaty.
Tags: imie, pochodzenie imion, znaczenie imienia, znaczenie imion